Wat doet contact met de overledene

Alle contact verbroken

Wat zo afschuwelijk is aan achterblijven na een overlijden, is dat al het contact verbroken is. Onderzoek naar de ‘grieving brain’ heeft al mooi laten zien hoe ingewikkeld het is voor ons brein om te snappen dat iemand dood is.

We proberen van alles om die verschrikkelijke waarheid bij ons weg te houden. Langzaam maar zeker kunnen we er niet meer omheen dat het is zoals het is.

 

Het dieet

Ben je wel eens op dieet geweest? Of heb je wel eens een (foute) gewoonte moeten afleren? Dan heb je al gemerkt dat hoe meer iets niet mag, hoe meer behoefte je eraan hebt (totdat je eraan gewend bent). Je bent op dieet, je mag geen koekje en vooral de eerste tijd denk je aan niets anders dan dat heerlijke koekje. Waarvan je al lang vergeten bent dat je er ook een enorme suikerdip van krijgt, dat je er een vieze smaak van in je mond overhoudt en dat het er alleen maar toe leidt dat je nog meer koekjes wil.

Verlangen naar de overledene

Met het niet kunnen bereiken van de overledene is het echt niet anders. Al zou je (bij wijze van spreken, het komt voor, maar niet heel veel) die andere persoon niet meer kunnen luchten of zien, dan nog wil je niets liever dan die persoon spreken als hij dood is. Misschien is dit een beetje kort door de bocht, maar voel maar even mee. Het idee dat het dus nu echt niet meer kan is desastreus.

Praten tegen fotolijstjes

Dat is vaak de reden dat rouwenden zo veel foto’s in hun huis plaatsen van iemand die dood is. Dat ze praten tegen de fotolijstjes, dat ze video’s kijken (meestal doen ze dat wat minder vaak want dat doet heel veel pijn om die te zien) en dat ze praten in een lege kamer tegen de overledene. Ze willen contact.

Naar een medium

Misschien heb je het wel eens gedaan of heb je ervan gehoord: een medium bezoeken. Misschien raad jij het je cliënten wel eens aan. Sommige mensen hebben er helemaal niets mee, anderen varen er wel bij. Wat ik bij mij in de praktijk merk, is dat het heel fijn is voor mensen om ‘iets’ te horen van hun overledene, omdat het rust geeft, omdat je bepaalde vragen beantwoord krijgt. Zelf werk ik heel veel samen met Lisette Lucas, een mega goed medium die veel heling heeft kunnen brengen tussen de ongeziene wereld en de wereld van de rouwende.

Ook de overledene heeft iets uit te werken

Hoe gek het misschien ook klinkt: spiritueel mediumschap dient ook ter heling van degenen die dood zijn gegaan. Ook zij hebben wellicht, nu ze aan de ‘andere kant’ zijn, het een en ander uit te werken. Heling naar beide kanten dus.

Deepfake therapy

Zoals je misschien wel weet werk ik zelf met de ‘deepfake therapy’ waar nabestaanden hun overleden dierbare ontmoeten ‘in’ of ‘via’ de computer. Dit gebeurt met een foto die met behulp van geavanceerde software wordt bewerkt zodat deze gaat bewegen. Het klinkt bizar, dat snap ik heel goed. Wat ik telkens weer merk met mensen die dit bij mij in de praktijk doen, dat het helpt. Dat het rust geeft. Binnenkort ga ik samen met Lisette Lucas, die de stem van de overledene vertolkt, weer meewerken aan een documentaire van een wetenschappelijk programma, waar twee mensen op deze manier contact maken.

Negatieve reacties over ontmoetingen met overledenen

Ik krijg vaak negatieve reacties over me heen. Dat we dit ‘nabestaanden niet aan mogen doen’. Waarbij ik altijd weer zeg ‘ookal is jouw dierbare dood, je bent niet opeens een hulpeloos persoon geworden en je weet heus wel wat je wel en niet kan doen’. Rouwenden worden nog wel eens behandeld alsof hun IQ enorm gedaald is en ze beschermd moeten worden.

Ook wordt er wel gezegd dat we een ‘broodje aap’ verkopen. Oh ja? Dacht het niet. We zijn open en eerlijk over wat we doen en hoe de techniek werkt. Mensen weten precies wat er gebeurt. Nabestaanden zullen eruit halen wat voor hen goed is. Net als wanneer ze naar een medium gaan. En ach, toen de eerste mediums opstonden (misschien wel de vroegere heksen) werden die ook niet gewaardeerd. Langzaam maar zeker zien we ze als een onderdeel van het rouwproces. Hopelijk zal de deepfake therapy daar ook op enig moment toe gaan behoren. En dat is maar goed ook, blijkt uit onderzoek.

Aanhoudend contact blokkeert het kunnen rouwen

Er wordt regelmatig (tegen mij) gezegd dat iemand niet zou kunnen rouwen (maar dan moet eerst maar eens goed gedefinieerd worden wat ze verstaan onder ‘rouwen’) als ze nog worden geconfronteerd met de overledene en al helemaal niet als deze enigszins zou impliceren nog te leven, zoals bij de deepfake therapy vaak wordt gezegd.

Ik ben het daar absoluut niet mee eens. Ik ben ervan overtuigd dat mensen zeker wel gaan accepteren dat iemand dood is en dat het in stand houden van een gevoel van contact, daar niet aan af zal doen (misschien enkele uitzonderingen daargelaten).

Dat kan ik zeggen omdat ik al vijfentwintig jaar met rouwenden werk én heb gezien, gehoord en ervaren dat het praten tegen fotolijstjes, het willen gaan naar een medium, alle spullen in huis bewaren, allemaal in het begin gebeurt maar na verloop van tijd minder wordt en zelfs uitdooft. Dit zal jou ook vast niet vreemd voorkomen.

Onderzoek bevestigt dat contact met overledenen helpt

Onderzoek Description and Impact of Encounters With Deceased Partners or Spouses

Deze studie onderzoekt waargenomen interacties met overledenen. Dit gebeurt in allerlei samenlevingen. Zelfs zo veel en vaak dat 30-34% van de rouwenden waarschijnlijk minstens één na-de-dood-communicatie in hun leven ervaart. Er zijn niet heel veel onderzoeken naar hoe mensen dit ervaren, dus er is een kleine groep bevraagd (70 mensen). Daarvan heeft 40% een versnelde ‘genezing’ gemeld. Wat je dan ook maar onder genezing kan verstaan. 43% hebben het echt als een hele belangrijke invloed ervaren op hun rouwproces. Het verdriet is niet erger geworden door het ervaren contact en 40% had zelfs minder verdriet. En 47% had het gevoel dat het de acceptatie van het verlies vergemakkelijkte.  

De gegevens benadrukken het aanzienlijke, potentieel van de therapeutische rol van na-de-dood-contact ervaringen in rouw, ondanks variërende effecten op verdriet en herstel. Deze studie onderstreept de mogelijke positieve invloed hiervan op rouwende partners en pleit voor een dieper begrip van dit fenomeen in het rouwproces.

Blijf praten tegen de overledene

Dus. Maak je geen zorgen als jouw cliënt praat tegen zijn of haar overleden dierbare. Laat het gerust gebeuren. Laten ze ook maar lekker de foto’s in de kamer staan. Je weet nu dat het helpt als je ze op welke manier dan ook, helpt met in contact komen met hun overledenen. In mijn trainingen besteed ik daar veel aandacht aan hoe je dat kunt doen. Maar je kunt ze natuurlijk ook wijzen op een deepfake, of een medium. Echt, een goede tussenstap voor de hersenen om te gaan inzien dat de dierbare echt dood is. Het zal het rouwproces niet verstoren.

Winkelwagen