Als je mij een beetje volgt dan weet je dat ik me richt op het geven van training over verlies en rouw voor professionals. Dat komt niet uit de lucht vallen, daar is een bak aan levenservaring aan vooraf gegaan.
Laatst kreeg ik een berichtje dat me raakte. Brainz Magazine had me gevraagd voor een interview als Executive Contributor. Het resultaat? Een uitgebreid artikel waarin ze me omschrijven als “een van Europa’s toonaangevende stemmen in rouw en verliespsychologie.”
Eerlijk? Dat voelt nog steeds een beetje surreëel. Want voor mij begon het allemaal heel simpel: ik zag hulpverleners worstelen. Ik zag hoe ze zich machteloos voelden wanneer hun cliënt begon te huilen. Hoe ze dachten: “Dit verlies is zo groot, wat kan ik hier nou aan toevoegen?”
Dat raakte me. Diep.
Van persoonlijke pijn naar professionele missie
In het interview deel ik mijn verhaal. Hoe ik op mijn 34e mijn eerste man verloor en achterbleef met onze vijfjarige dochter. Hoe er toen nauwelijks rouwtherapie bestond, zeker niet voor kinderen. En hoe dat zinloze verlies uiteindelijk de aanzet werd voor alles wat ik nu doe.
Want dat is wat verlies doet: het dwingt je om dieper te kijken. Om te ontdekken wat er werkelijk nodig is. Niet alleen voor jezelf, maar voor alle anderen die door dat donkere dal moeten.
De invloed van verlies
Ze schrijven over de SCHIPaanpak die ik heb meehelpen ontwikkelen. Over Lutografie en Deepfake Therapy. Over de boeken en trainingen. Maar wat me het meest raakt, is dit citaat dat ze gebruiken: “Hoe verlies een leraar werd”. In die ene zin vatten zij als het ware mijn huidige leven samen.
Mijn missie is een wereld creëren waarin rouw niet langer een stille worsteling is, maar een ondersteunde weg vooruit
Precies dát is waarom ik de Academie voor Verlies ben gestart. Omdat ik van dichtbij heb gezien hoe groot de impact van verlies kan zijn. Niet alleen voor de mensen die het meemaken, maar ook voor jou als professional die hen wilt helpen. De trainingen verlies en rouw voor professionals zijn van belang voor eenieder die ondersteunt bij verlies. Groot of klein.
De realiteit in jouw praktijk
Misschien herken je dit: je cliënt zit tegenover je, overweldigd door verdriet. En jij denkt: “Ik wil zo graag helpen, maar ik weet niet hoe.” Of: “Mijn cliënt blijft hangen, hoe krijg ik hem in beweging?”
In het interview vertel ik over een jonge man die zijn vrouw én dochtertje verloor bij de bevalling. Gebroken, zonder toekomstperspectief. Natuurlijk kon ik zijn verlies niet verlichten. Maar door aanwezig te blijven in zijn pijn, wist ik dat er een moment zou komen dat ook hij weer houvast zou vinden.
En dat deed hij.
Rouw heeft getuigen nodig
Dat verhaal illustreert iets essentiëels: rouw heeft getuigen nodig. Erkenning maakt het verschil. Jij bent die getuige. Jij bent degene die het verschil maakt.
Maar dan wel met de juiste kennis, tools en vertrouwen.
Rouw los je niet op
Waarom ik dit met je deel is niet om indruk te maken met een mooie titel in een internationaal magazine (hoe trots ik daar ook op ben). Maar omdat dit interview precies weergeeft waar ik voor sta. En omdat ik weet dat jij, net als ik, die wereld wilt creëren waarin rouw niet langer een stille worsteling is.
In het interview zeg ik: “Rouw is niet iets wat je oplost; het is iets waar je mee leert leven. Het kan zelfs een bron van veerkracht en verbinding worden.”
Dat geldt ook voor jou als hulpverlener. Je hoeft niet alle antwoorden te hebben. Je hoeft niet perfect te zijn. Maar je kunt wel leren hoe je aanwezig bent in iemands pijn. Hoe je de juiste vragen stelt. Hoe je beweging op gang brengt.
Hoop voor de toekomst
Het interview geeft een mooie inkijk in mijn werk en visie. Ze schrijven over mijn hoop voor de toekomst: dat rouw net zo normaal besproken kan worden als liefde of vreugde. Dat scholen, werkplekken en gemeenschappen ruimte creëren waarin mensen in rouw zich gesteund voelen.
En dat jij als professional je niet meer machteloos hoeft te voelen.
Want dat is wat ik in mijn trainingen zie gebeuren. Hulpverleners die zeggen: “Eindelijk een training die echt de praktijk in duikt.” Of: “Ik sta niet meer met lege handen, ik weet nu wat te doen.”
Lees het volledige interview van Brainz Magazine
Wil je meer weten over mijn verhaal, mijn methoden en mijn visie op rouw? Het volledige interview vind je op de website van Brainz Magazine. Het geeft een mooi overzicht van alles waar ik voor sta.
En wie weet inspireer het je om de stap te zetten naar meer vertrouwen in je werk met mensen in rouw.
Want zoals ik in het interview zeg: vrijwel iedereen heeft de veerkracht om met verlies te leren leven, hoe groot het ook is. Dat geldt voor jouw cliënten. En dat geldt ook voor jou als professional.
Je kunt het interview hier lezen.
Laat me weten wat je van het interview vindt! En natuurlijk ben ik benieuwd: wat raakt jou het meest in dit verhaal?